Göğsümde soğuyan nefesime karşılık ısınan umudum
Çöl çorak topraklara yol almış sulak bir bulutum,
Ahı vahından daha kurşunkar deli bir rüzgar
Neşesi diri pasif bir efkarla gelenlerim var
Gardını al gardiyan
Asaletin cesaretlendiği özgürlüğe firar var
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta