Fındık Kabuğu Şiiri - Kadir Üçvet

Yaşamdan taşan işte bu hafıza,
Bir kültür varlığında esrik mana.
Zamanı sığdırdık mı ki mekana,
Varlığın ardındaki o koca yükle
Doluşuverdik fındık kabuğuna.

Bir varmıştık yokuşta, bir yokmuş;
Kah uzay kah rahim, evren boşmuş.
Bir fetüsten canlıydı her şey içten,
Varlığın özü Hamlet’ti, biz gezegen;
Sığıverdik yaşamın eğreti yurduna.

Anlamın arkhesinde yitmemiş daha,
Palimpsesten rahiplerdik ki bilmeden,
Yorumla yorgun dilde dize gelmeden;
Varlığın ardını aşıp geldik Şekspiryen,
Eriverdik kubbede baki o hoş sadaya…

kAD’r+

30 Temmuz ‘26