Takvim yaprağı misali hayattan
Bir gün daha koptu candan
Geri dönüşü olmayan
Akıp duran zaman
Gelip geçer ömür dedikleri
Uzak diyarlardan gelir haykırış
Yıllardır bekleriz, ne zamandır uyanış?!
Kim dur diyecek, bu azgın sürüye!
Soykırım reva mıdır, savunmasız garibe?
Biz bilmeyiz bizi
Bize bizi bildiren
Gerek
Aşıklar şehrinde
Aşkı bulduran
Gerek
Yaşanmadan biten hayatlar var ne acı,
Bir yiğit çıkmaz mı, elinde kılıcı!
Beklemekte artık fazla zaman kaybı,
Kalmadı mı, aranızda dava adamı?!
Bir kıvılcımdı belki yangınlara sebep,
Zaman akar durur, yavaş
Hiç bitmez içimde savaş
Çağın vebası, kalpler taş
Hiç mi dolmaz gözleri yaş
Zulmet kol geziyor yolda
Hüzün teknesinde müebbet yemişim
İskeleden ayrılmak hüküm sebebim
Gelmez oldu bir türlü beklenen gemi
Issız limanda unutulan bir ben mi
Bir insan sevdi diye suçlanır mı hiç!
Aşksız geçen bir ömür düşünülür mü?
Sevmeyi bilmeyen insan, nasıl sevilir?
Düşünceler içinde boğuldum inan.
Bir sancıdır yürekte kıvranır durur,
Harlanmış kordur, yakar kavurur.
Mağlup oldum yine nefsime
Günahım var mı yâr, sen söyle
Galebe çalmış bize gaflet
Nasıl uyanalım, sen söyle
En derin çığlıklarımı sessizken attım
İçin için ağladım kimselere duyurmadım
Dünyanın boş olduğunu yalnız kalınca anladım




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!