Filitresiz Monolog Şiiri - Seyfi Karaca

Az buz değil
İyce yaklaşmadıkça
Aşkı yaşamadıkça antenin çekmiyordur seni
Kaç göçlerin zindan zibil viranesi olduğun dünyadan
Ateşli sıcaklıklara İyce yakınlaşmadıkça seni buruşmuş kağıt lakırdısına yazıyordur sert röportaj ve tersine yankı
Asılsız ve gerekçesiz bir suç dosyası gibi
Fren yerine gaza topuk bindirince
Ocaktaki fokurdayan çayın itiraz hakkını hiçe sayıp
Başka nasıl olacaktı ki
Nasıl olsa kimse çakmaz
Anlamaz diye kaburgaya yoğurt döküp
Tohum yağını sakatata
Neyseki..
Cadde kaygan yerler ıslak zemin çöktü çökecek gibi
Önünü kollarken uandan dar e yiyen
Servisten henüz çıkmış park halinde dünyayı neye uğradığına bin pişman ederek
Cama kafa atıp
Demir direkleri yumruklamaya devam eden benzinlik alev alev…
O günden göre oraya da gitmeyip kainata da geri dönmeyen
Ne gören
Ne bilen
Ne tanıyan
Ne duyan ne işiten
İlaç gibi geldi desinlere
Çukur laflarla tümsek düzleyen
İçmiş ki nasıl
Kibrit yaksan tutuşacak cinsten
Musluk yoksa ıbrıktan
Avansını almaya çay varsa bardak boş duruyor koy..
Amasn ha ammann
Cartayı çekme sakın
Dayannn…!
Uzun yıllar garantili
Hiç bir kesintiye uğramadan
Üç beş gün yumurtlamazsa tavuk
Sahibine toslarsa koççç
Erken düt derse horuzzx
Huh de huuuuh
Sonra da sil de bak buğulanmış cama
Oyunun dışındasın
Senden dılardaki boz
Bulanık
Ve türbülanslı çalkantılı rotada

Ocak/26