Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

annem 15'inde
babama varmış
babam 18'inde
bana karar kılmıştı
9 ay sonra da
Allah'ın izniyle

emek,
en kutsal değerdi...
ister bedeni,
ister akli,
ister ruhani olsun
hep övülmeye değerdi...

tropikal orman gibiydi
sana olan aşkım
hep gözyaşı
hep gözyaşı
güneşi görmek için
hep yükselirdi

bir günde
ne kadar çok
resimler geçiyordu
gözlerimizin önünden
hiç konuşmadan
hiç gülmeden

gece boyunca
karanlığa sığmayan bulutlar
gelip gelip
ayın içine saklanmıştı ucu ucuna...
ömür boyunca
gönlümüze sığmayan sevdalar

sen bağımda gülümdün
ben dalında bülbülün
seni öper sarardım
doymazdı buna gönlüm...

bağ yolunda bulurum

nice yürekler,
korsuz dumansız
yanmakta!
sen,
duy çatırdılarını
dök yaşlarını

bir şehir ki
taşı-toprağı altın...
siz,
siz olun da
ondan
sakın birşeyler çalmayın...

gökyüzünde yıldızlar büyüyünce
yeryüzünde gönlüm üşürdü
sen gelmeyince...

Fikret Turhan-Yalova,
6 ocak 2017

yüzünü öpe öpe
uyansam yarim ile
ellerim garip kaldı
saçları gözlerimde...

ne sazda ne barda