Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

bu dağları
önüme kim koymuştu? ...
elim kolum
durmadan oynuyor
lakin..
devirecek gücü bulamıyordu...

adam fakirdi...
evi eskiydi...
adam yakışıklıydı..
yolu taşlıydı...
adam işçiydi...
gönlü eylemciydi...

ekmek...
....kuruydu..!
dilimizde tükürük..
...işe koyuluyordu...
fakirlik...
...işte buydu...!

eylül,
yaprağa değmiş...
yapraklar,
saçlarınla aynı ahenkte....

mavi,

gönlün eylemi,
SEVMEK'Tİ..
cezası;
HASRET ÇEKMEKTİ..!

dilin eylemi,

ey güzel gözlü kadın...
gözlerin göktü...
gözlerin deniz...
ben martın olur
uçamazdım sensiz...

kendimce idim...
yazılarım kendimce...
sınırlarım kendimce...
globalleşeyim dedim..,
yazılarım bilindi...
sınırlarım silindi...

toprak gerilince,
fay kırılır...
kıyamet kopar...
ama...
o rahatlardı..!

gece,
karanlığı...
yüreğim,
yalnızlığın ile
KOYULAŞIYOR...

aşkım..,
geceye saklanmıştı..
geceyse gözlerine...
öyle ki...
ne kadar
koyuysa aşkım..,