Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gecemin...
en koyu karanlığında,
bir güneş gibi duruyordun...
aklımın ucunda,
aşığımsın...
her sabahımda...

aradığım sen miydin? ...
yağmurlara saklanan...
aradığın ben miydim? ...
damlalara saklanan..!
yağmurlardı,
rüzgarlara aldanan...

rüzgarlar benimdi...
yağmurlar da...
oysa,
ıslanmak senindi..
yalnızca,
benim aşkımla...

aşkın rengi var mıydı?
bana sorsalardı,
sadece beyaz derdim...
kar beyazdı gülüm...
kar beyazdı göğüm..
kar beyazdı ölüm...!

rüzgarın aşkı;
yağmuruydu...
taşıdığı sevgi..,
savurduğu kokuydu
topraklara doğru..!

aşk,
gönle konar...
gönlün dalları,
boynunu yere eğer...
eğer,
aşk ateşse...

ocağında...
sönmeyen ateşin idim...
gözlerine alazlarımı....
ellerine korlarımı koydum...
sönmemi bekledin...

ellerim yoktu...tutasım çoktu..!
gözlerim yoktu...bakasım çoktu..!
sevdiğim....hepsi senindi...,
geri almaya niyetim yoktu...!

sözlerim yoktu....diyesim çoktu...!

Göğümüz...
Olmasaydı eğer...
Rüzgarları...yağmurları...
Yıldızları...kuşları...
İlla ki..güneşleri
Nerede saklardık

nehirler....
akıp gidiyordu...
zaman gibi...
bizi de...
içinde sürükler gibi....