Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

güz saçlarına...
saçların yapraklara sarılmış...
bakışın,
bağbozumu tadında...
gülüşün,
şarabın son damlasında kalmış...

sen...
güz geldi diye....
sakın üzülme...
göreceksin ki...
yeşiller...
çimenlerde...daha yeşile...

hüzün sensin...
yağmur sensin...
dökülen yaprak sensin...

zira...
sen sonbaharsın....

insan...
hayrı ister...
hep dilediğince...
olsun bekler...

insan...

gönlüme aktın sen...
aklıma yattın sen...
yattım sen...kalktım sen...
seni nasıl sevdiğimi,
bir gösterebilsem...

aklım zorda...
fikrim zora kalırdı...
atardım,
kendimi sokaklara
hemence...

hayat,
beni seçmişti...
anamdan...
ve babamdan ötürü!

ben,

gökler benimdi..,
mavisi senin...
denizler benimdi..,
mavisi senin...
gözlerin senindi..,
mavisi benim..!

içince..;
rakı maziye...
kahve geleceğe doğru
yol aldırıyor...

çekince..;

içimde...
nice sözler vardı...
hepsi de....
sana söylensin diye...
dururdu....
dilimin gerisinde.....