Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

aşkımı..,
yere serdim...
üstüne oturan olmadı...
kaldırdım...
bir kenara bıraktım...
bu nedir diyen olmadı...

aşkın
güneşi doğsun
isterdim
gözlerinin içinden
sarı..sarı..
serin..serin..

düştüm,
aşkının ateşine,
kaldım nefes nefese...
içimdeki güneşin,
ölçülmez ısıları içinde....

aşkın...
bir rengi yoktu...
zira o,
her renge...
kendince bulaşıyordu..!

aşk...
sen neydin? ki..
yıldızımın...
yanına geldin...
onu erittin...
içine kattın....

aşk...
yolları tutardı...
ucundan ucundan...
eser geçerim derdim...
önünden önünden...
sen beni götürmeden...!

eğer...
kendine...
bir yol arıyorsan....
gözünün kestiğine dal....

eğer..

arta: su...
mis: kadın demekti...
tanrıça Artamis'se: Su kadın...
anlamındaydı....
ve o...
aynı zamanda;

aşk;
yer ile
göğün birleşmesiydi...
aşk;
toprak ile
suyun buluşmasıydı...

aşk...
kimilerde...
kara çalıya benzer...
yanına yaklaşırsan eğer...
derinden...derinden çizer....