Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

adını...
ağaçlara kazdım...
gönlümdeki yarayı...
onlara da sardım...

adını...

adını...
rüzgarlara saldım...
bulutlara takıldı...
adın...
yağmurlara karıştı...
duyayım dedim...

yaşam...
gollerini..
ardı ardına...
kalemize yollarken...

bizse...

dışarıda;
sessiz bir rüzgar esiyor..
yapraklar,
hışırtısız oynaşıyordu...!

içimde;

yazsam;
kalem bilir...defter bilir...
illa ki eller bilir! ..
söylesem;
rüzgar bilir..yağmur bilir...
gün bilir..gece bilir...

yazın...
son günlerinin
serin bir gecesinde,
kumsalda yürürken...

sensizliğimi,

ben...
yaz güneşini...
kum tanelerinin arasında...
saçılmış..karışmış..buldum...
bir anda...
o an...

sen...
bakıyorsun...
yarım dolu su bardağına...
bunun yarısı boş diyorsun...
ben bakıyorum...
yarısı da dolu diyorum....

ay...
sulara düşer...
yakamozlar gözlere.....
yar...
aklıma düşer....
yaşlar gözlerime....

yanıyorum desem...
dumanım yok...
gören olmaz...
yanıyorum desem...
alevim yok...
bilen olmaz...