Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gönlüm...
bilinmez bir bağda...
görülmez gülleri...
dermek istedi...
gönlümü seveydim...
lakin...

sitemlerin...
dağları aştı...
yarim...yarim gül yarim...
indir kaşlarını...
gül bana biraz...
yarim...yarim gül yarim...

İstanbul...
Kimi şairler,
Seni dinlemek istemişler...
Kimileri,
Cami avlusunda güvercin bilmişler...

sen...
tırman tepelere..
gücünün yettiğince...
sonra da...
dağların yücelerine...
inan ki...

Sana doğru...
Gelmek istedim...
Ayaklarım taşlara...
Ellerim dikenlere takıldı...
Dönmek istedim...
Bedenim isyan etti...

saygı duyun..,
önce doğaya...
sonra hayvanlara...!

saygı duyun..,
önce kendinize...

seni gördüğümde,
gözlerimin içi değil
yüreğim gülüyor...
tebessümler,
damar gibi...kan gibi..
bedenimi sarıyordu!

Şarkıları...
Artık...dinleyemiyorum...
Güftelerinde adın...
Namelerinde tadın var...
Dayanamıyorum....

Herşey....
Aklımıza ne gelirse...
Aklımız da dahil bu işe...
Şekilden uzaktı...
Düşünlerde...

Türküler...
Kara trenin....
Düdüğünde...
ağlaya...ağlaya..
Dumanında...
kara...kara...