Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Sokağın köşesini...
Dönmeden...
Arkama baktığımda....
Sallanan....
Bir eli görüyorsam....
O pencereden...

bir...
kumsala otur...
gece...güne dönünce....
avucunu kumla doldur....
sonra da...otur...
saymayı dene....

sen,
benim;
uçsuz bucaksız okyanuslarımsın...
ki..,
saçlarındaki rüzgarların,
gözlerindeki fırtınaların benim...

taşlar...
üstüste konulduğunda...
duvarlara...
yanyana dizildiğinde...
yollara...
dönüyordu...

the imam...
senin...
nikahını kıydığında...
çok kıyaktı...

the imam..

koştum...
ardın sıra...
yakalarım sandım....
nasıl olsa....

koştum...

Gözlerimin..,
Gözlerine söylemek istediği
Nice sözler var..
Ayırma gözlerini benden
Ne olur bak biraz..

oturuyordum...
yanımdan geçiyordu...
yürüyenler...
sohbet ede...ede...

yürüyordum....

Kimi gelir bu dünyaya
Kendi ağlar doua doya..
Kimi gider o dünyaya
Ağlarlar...ağlarlar....

Doğma..büyüme...gelişme

sen,
bazen...
öyle bir
''hiç..''derdin ki...
sanki...
o bence,