Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Kış...kışlığını...
Puşt...puştluğunu...
Yapsın derler...
Kış...
Kığlığını yaparken,
O'na inat...

güneş..
beni..
maviye boyadı....
göklere koydu...

gökler..

Saatler
Gecenin yarısı
Yolcular
Terminalde
Son kez koşuşuyorlar...
Perşembenin ilk dakikaları..

Güz güneşi vurunca
Dağların karına
En soğuk ayazları
Duyarım içinde...
Ki..o an
Sessiz bir film

her sabah,
gök sancılanır
güneş doğacak diye...

her bakışta,
yüreğim sancılanır

Sokağın köşesini...
Dönmeden...
Arkama baktığımda....
Sallanan....
Bir eli görüyorsam....
O pencereden...

sen,
benim;
uçsuz bucaksız okyanuslarımsın...
ki..,
saçlarındaki rüzgarların,
gözlerindeki fırtınaların benim...

bir...
kumsala otur...
gece...güne dönünce....
avucunu kumla doldur....
sonra da...otur...
saymayı dene....

hedef....
sen varacağında...
umduğun...
vardığında ise...
bulduğun şey dir....

su vardı...
toprak vardı...
ikisi karışınca kıvamında....
çamur oldu....

el vardı...