Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

bulutlar,
hep aynıydı...
deniz de..martılar da...
beni coşturan,
o kadının dalgalarıydı...!

ayaz!
gündüzleri güneşin...
geceleri ay ve yıldızların,
olması demek
ki bunlar;
don'un habercisi...

ben...
yürüyordum...
ay ışığının...
alaca karanlığında...
meşe ağaçlarının altından....
sana doğru...

at,
çıplaktı...
üstündeki
genç kız da...

güneş,

aşk'ı yaşayacaksan;
sakın olma! ..
keser gibi...
yontma kendine
herşeyi...
bırak!

Pembeler...
Aşk'ı,
Çağırır derler...
Kırmızılar da yakar...!

Sarılar...

falını....
papatyalardan...
tutanın ben olaydım...
senin için...
yaprak..yaprak koparır ağlardım...
ben...

ben...
gözlerimi seviyorum...
seni...
gördüğü kadar...
ben...
gözlerini seviyorum...

ben..seni...
çöllerde aradım...
sen...kumlara saklanmıştın...
ben...seraplarında kayboldum...

ben..seni..

bayır bağlara...
öküz sürülmezdi..
zira...
onlar belle bellenirdi...

aklı kıtlara...