Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

bizim...
bir bardağımız vardı...
biz...
kırk dudak....
onu öperdik....

denizin...
gözleri vardı...
mavinin...
tüm tonlarını...
içinde taşırdı....

deniz...
çok sakindi...
oynaşmıyordu....

ay...
dolundu...

kalbin...
dili yoktur...
o..
gözlerle konuşur....
ki..
onlar da...

dünya bana..,
rüzgarlarını verdi...
sense kıskandın
bir kısacık nefesini...
rüzgar,
saçlarımda kaldı...

-düş dedim..
sana,
düşlerimden...
gözlerim tuttu seni
uykularımda...

duygularım
eyleme dönüşüyordu
gözbebeğimde...
bense...
bakıp duruyordum
sadece senin gözlerine...

dudağın...
gonca olaydı....
alları...
hep dudağımda kalırdı...
kana...kana...
öpüp kandığımda...

dört çeyrek...
bir tam eder...
takar gidersin...

dört duvar...
bir oda eder...

çiçeğim...sen ki...
rüzgarımda uçuşan kokumdun....
gelip..gelip..burnuma konardın....

çiçeğim...sen ki...
dallarımda açan goncamdın...