Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

sen...
dağları düşün..
hiç düzgün yerleri yok...
varsa da...
onlara plato denir...
eğer...

dağ...
senin olsun istiyorsan....
altında kalmadan...
doruğuna çıkmalısın...

doruğundan da...

adını,
fısıldadım...
dağıldı,
ses dalgaları
uzayın en uzağına
içinde,

dalgalar,
siz yorgundunuz...
kumsal daha da yorgundu! ..

siz,
serilirken de...

ağaç...
gücünü,
dallarına serer....
dallar ise
yapraklarında
görünsün ister...

dallar,
kuşlarla güzeldi
yaprakları olmasa bile...

kuşlar,
dallarda güzeldi

darılmalar...
uzaklarda kalsın...
bu yaşamın kısalığında..
sevgiler...
dökülsün bardaklardan
kalan kalsın

Köyümün aşkları...
Tarlada ellere güç
Güneşe gölge olur...
Köyümün aşkları..,
Soğukta yün çorap...
Sıcak çorba olur...

Ben doğdum..,
Ağladım...
Emekledim..,
Şaştım kaldım...
Tay tay durdum..,
Alkışlandım....

Kor...
Sıcak iken..,
Güzeldir....
Soğduğunda...
Kül olur
Savrulur.....