Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

kendi kendime....
bir şeyin...
-bedeli nedir? ..diye sordum...
kendi kendime....
yanıtım....
- o şeyi istediğim kadar... oldu....

ellerimi....
uzattığımda...
sana doğru...
göreceğimi biliyordum..
senin ellerininde...
uzandığını...

bir bilebilsen....
yüreğimde gizlediğim...
hayallerimde büyüttüğüm...
rüyalarımda süslediğim...
aşkımın içinde....
senin için...

bir damlaydın....
göz pınarlarımda....
gelecek sağanakların
habercisi gibi....
parlıyordun...
gönlümün ateşlerinden

bir şiir yazıyordum...
aklımın uç köşelerinde...
sözleri yoktu...
heceleri yoktu....
ben okuyordum...
hiç dinleyenim yoktu...

bir rüzgar vardı....
ki o...
aşkım gibi...
eser dururdu...
ömrümce...
hep...

bir yanımda yarim...
bir yanımda derdim...
yarim ile...
derdimi örtem dedim...
ellerim yetmez oldu....

güneşim...
kapkaraydı....
çiçeklerim de öyle...
bulutlarım da...
kapkaraydı...
kuşlarım da...

ben...
diyordun sen...
kendi kendine...
dünyanın...
var oluş nedeniyim...
dünya benimle...

ey nefes..,
aldığımda benimdin,
verdiğimde yerin-göğün..,
sen, al der gibi! ..

ey ses..,