Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ben,
kar tanelerine
dokunmak isterdim...
bedenimde erimeden
o sessiz senfonilerini
duymak isterdim

Yaşam....
Bir bisikletin...
Pedalından zincirine....
Zincirinden tekerine....
Tekerinden de...
Yollara düşüyordu....

Ben...
Bir şey...isem...
Bu şeyi...
Düşündüğüm içindir...
Ben...
Ne kadar...

Bir kara sevdaydı...
Kara saçlarda...
Kara gözlerde...
Kara benlerde....
Yaşanan....

aşk..,
gönülde soyuttu...
zira..;
rengi yoktu...
sözü yoktu...
şekli yoktu...!

deniz duruyor....
ırmaklar koşuyordu....
deniz coşuyor...
dalgalar kıyıları okşuyordu....

aşk duruyor....

bedenim,yerin...
yüreğim aşkının çekimiyle...
ağırlaşıyordu...
içinden...içinden...

yer çekmeyince....

Beden...
Topraktan dır...
Toprağı özler...
O toprak ki...
O'nu gizler...

gözlerinde gördüklerim,
ne zaman?
dudaklarından düşecekti...
bekliyordum!

ellerinde gördüklerim,

Yağmur yüklü bulutlarda
Saklanan damlalar olsaydım
Yalnızca...
Yarimin saçlarına düşerdim..
Islak...ıslak baksın diye...