Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

kim...
giydiriyordu....
bu ağaçları....
tatlı sarıyla...
tatlı kahveyle...
tatlı yeşille...

-önüm boş..
diyorsun...
nice görünmezler var...
unutuyorsun...
gaza basıyor...
görünmez kazalara uğruyorsun....

Önce...
Gözler..gönüller...
Bir araya gelecek...
Sonra da...
Bir kıvılcım yetecek...
İşte...

ne güzeldi...
cemilemin cemali....
yüzünden...
ışıklar saçılıyordu....
nurani....

karanlık,
gelip dalgalara...
dalgalar,
coşup köpüklere...
köpükler,
süzülüp ellerime

meyvanın en güzeli,
dalların yükseğindedir...
zira...
ellere uzak,
güneşe en açık yerdedir...!

Nice kımıltılar var bu evrende...
Kimi karıncaların ayaklarında...
Kimi kalplerin atışlarında...

Nice kımıltılar var bu evrende..
Kimi yaprakların rüzgara karşılığında...

Kışın...
Son günlerinde..
Doğa'yı
Çıplak seyretmek...
Ne güzel...

O....
Bir senfoni...
Ki...
Yaylıları...
Usul...usul...susuyor...
Aniden...

istemem...
gönlümün,
gül bahçesi olmasını
asla! ..

zira;