Günaydınlar bazen yetmiyor insana...
Bazen uyandığın o gaflet uykusuna bile
Geri dönmek istiyor insan.
Ne yerim belli, ne yurdum diyorsun ya hani?
İşte öyle günlerden bir gün bu.
Öyle bir geri dönmek istiyorsun ki
Biliyorum dertlisin şu aralar.
İçme demekten yıldığım sigaraya yükleneceksin şimdi..
Keşke mededini sen sigaradan,
Ben de bu dört duvar arasında,
Damarıma verdikleri sıvılardan aramasam.
Senin mutlulugun ben olsam, benim ilacım sen.
Açıldığında sert kabuğum,
Gördüğüm ilk şey güneşti.
Sıcak, sımsıcak ve parlak...
Sonra geçince gözümün kamaşması,
Anladım nasıl da yanıldığımı.
Gördüğüm güneş değil,
Kalın bir romanı bitirmeye çalışmak gibi;
Seni sevmek...
Okuduğum her sayfada,
Gömülmek ruhunun derinliklerine
ve dahi koyulan her noktada
her es'de, her durakta
Beş yaşındaydım, omzunda uyurdum,
Dünya sen kadar büyüktü gözümde
Gece korkunca ışığı yakardın
Karanlık hiç değmezdi yüzüme
Saçımı okşayıp “geçer” derdin
Sana inanmak kolaydı o zaman
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!