Karıma Şiiri - Fikret Tunç

Kalın bir romanı bitirmeye çalışmak gibi;
Seni sevmek...
Okuduğum her sayfada,
Gömülmek ruhunun derinliklerine
ve dahi koyulan her noktada
her es'de, her durakta
Derin bir nefes daha alabilmek
Ruhundan...

Ruhumun derinliklerine işleyen bir şiir gibi;
Seni sevmek...
Mısralar işledikçe yüreğin derinliklerine,
ve kayboluyorsam aynı zamanda
Gözlerinin "Kahve" renginde,
ve ipek saçlarının içimi yakan,
İçinde alevler gibi parlayan
İki tel beyazın;
Yaşadığın, çektiğin çilelerin soldurduğu.

Melodilerin akıttığı bir nehir gibi,
Sana yazamadığım, besteleyemediğim şarkılar.
Bir sevgiliye yazılan şarkısıysa, sevgisi bestekarın;
Benim sana sevdam yazamadığım tüm şarkılarda gizli.
Okuyamadığım tüm satırlarda,
ve dahi
içimize işleyemeyen her şiirin mısrasında.

Karım...
Yapabildiklerim kadar tutkun,
Beceremediklerim kadar aşık,
Hepsinin toplamı kadar,
Seviyorum seni;