bıraksam azgın fırtınalarımı geride
basıp gitse sonbaharım
durulsam
usulca ellerine salsam kendimi
okşar mıydın yüreğimi
Bütün ihtişamıyla hayat
Sıcacık bir kalbin
Şefkat ve aşk dolu
Özverili ve hesapsız bir ufukta
Yaşamak var aşkım
Dolu dolu yaşamak var her anı
Bu harika dünyanın bile sonu gelecekken bir gün
Senin benim hayatım
Ne ufak bir teferruat
değil gözü yaşlı ve ıslak
değil ölüm koksun ucu
yaşamak var bir yerlerde
tüm sancılara inat
terk etmek sancısı değil
şehir çocukların ölümüdür
bulutların derelerin
soluksuz aktığı
çiçeklerin parklara asıldığı
bir resim
Milyarlarca insan alt alta, üst üste , sardalyalar gibi büyük şehirlere ,kasabalara yığılmış basit hayatlarını sürdürüyor...
Kurduğumuz bu suni düzenin içinde kimileri sahtekarlıkla zengin olmuş ,kimileri sahtekar olmak istese de becerememiş ,kimilerinin şansı hiç gülmemiş ve yoksulluk içinde yaşamaktan başka bir yol bulamamış, kimileri bütün bu bozuk düzen ve çirkefliğin göbeğinde , bazı ilke ve erdemlere sarılmış ve onları ölesiye savunmaya girmiş gidiyoruz...
Ama nereden bakarsak bakalım ; kurduğumuz bu yapay düzenin içinde, milyarlarca insan, yaşamları için gerekli hiç ama hiçbir şey üretmeden ; sadece ve sadece tüketerek ; yiyeceğini, içeceğini, kıyafetlerini, gazını ,elektriğini, petrolünü, ve yaşamı için en ufak gerekliliği olmayan, saymakla bitmeyecek binlerce ürünü tüketerek, doğal kaynakları tüketerek ve bu savurgan ve şımarık yaşam tarzıyla ,bu kaynakları aslında gelecek nesillerden çaldığını bile düşünmeden ,son derece düşüncesizce ve bencilce ,köylünün ,çiftçinin ürettiği bir şeyleri yiyerek parazit gibi yaşamaya devam ediyor.
Faydalı bir şeyler yaparak topluma hizmet ettiklerini düşünerek kendilerini kandıranların çoğunun da sadece bu yapay düzenin ,yapay ihtiyaçlarını karşılamak için bir şeyler yaptıklarını, bir şeyler ürettiklerini veya bir hizmet verdiklerini göz önünde bulundurursak ;onların da ne kadar gereksiz olduğunu görebilir, insanoğlunun kurduğu bu düzende ne kadar parazit gibi yaşadığını rahatça görebiliriz.
Biz ,ne kadar gerekli ,onurlu işler yaptığımızı sanarak ;başı dik , onurlu insanlar olarak yaşadığımızı sanarsak sanalım, çoğumuz, sadece tüketen bu toplumun, düzenin içinde, sadece o düzenin işlerliğini
Yavaş yavaş beni öldüren
Bir sigara var
Bir de kıymeti bilinmemiş bir aşk
Zamanı geldi sevgili
Zamanı geldi ikisinden de kurtulmanın
Ve
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!