Zaman bir nehir
Düzensizliğe ve yok oluşa koşturan
Bir kara deliğin olay ufkunda ve tek yönlü
Farkına varmaksızın
O bulut orada olmayacak bir daha
ELLERİME GÖZLERİME TENİME BAKMA AŞK
ONLAR EVRENİN FELAKETE TUTSAK BİR OYUNU
BENİ AKLIMDA BULABİLİRSİN ANCAK
AŞKINLA KATLANACAK
Evet varım
Belki bir rastlantının törpülenmiş bir ucu
Bir anlık bir şehvet kurbanı belki de
Varım ve
Masamda bir öğün yemek
küçüldü gözüm
kayboldu sanki bu aralar
içime düşmüşüm de haberim yok ne diyorum
en kaygan bir odaklanmanın ortasındayım
ışığı yansısa da günün
açlıktı yaşam savaştı
kansız ve kanla beslenen
acımasız bir ejderha
kıl nasıl büyürse itirazsız
uzar tırnak
Zor gelir
Dürüst olmak kendimize
Başkalarına dürüst olmak ise çok daha karmaşık bir oyundur
Her esintisiyle çıkarlarımızı okşayan bir hayat
Ben evrenin ta kendisiyim
Sen benim sayemde varsın
Gördüğün tüm okyanuslar ve dağlar
Chopin benim eserimdir her notasıyla
Tanrıysa kendime yarattığım en son işkence
Her saniye
Yaşlanan
Bozulan
Ölen
Ve çürüyen bu bedenin ağırlığı
ve taşıdığımız tüm yanılgılar
yeni bir göz çizdiler içime
paslı renklerinden teneke evlerin
yeşil ovaların
yağmuru ve buğusunun
lağım ve çöpe teslim oldugu
umutsuzluğun diger şekli Kibera
Yaşayan her ağaç omuzlarını okşayan kuşlarıyla güzeldir
Dökülen her yaprak yaşadığı hatıraların acısıyla
Su
Bir hesap gütmeksizin
Hayat nefesini üflerken en kırılgan uçlarına dalların
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!