Gökyüzünün tek rengini bilirim: bulanık mavi,
Ama kimilerine muhteşem parlament mavi…
Şu trajikomik puslu tiyatro sahnemde
Şöyle tutunacağım dekor dalım bile yok
Değerimiz de kalmamış adam borsasında
Sürekli değer kaybediyor kur’umuz
Çocuk ruhumla neyden korktuğum aşikâr
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta