buzlu çiviler üzerinde yürümek gibidir
umutları taşımak yarınlara nedense
ve gülümsemek özünden özgürce
kurşun gibi ağırdır gözlerinde gecenin
ve acılar buğulu camları gibi gökyüzünün
yorgun bir derinliği yansıtır da kimbilir
ya da bir güvercinin sürgündeki tedirginliği gibi
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta