84 yıllarında, biraz dile düşmüştüm,
Şahsıma ad takılmış, buna da üzülmüştüm…
Aslında bıkmazlardı, uzaylı lâflarımdan,
Uzaylılar hakkında, boş konuşmalarımdan…
Feza Mehmet derlerdi, okul arkadaşlarım,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta