Feyzi Kanra Şiirleri - Şair Feyzi Kanra

Kandilimiz yanar,söner sanırız,
Dünya için her zorluğa hazırız.
Elden birşey gelmez amma hızırız,
Biz şımardık affet bizi Alah'ım.

Kalem boyasını döker sayfaya
Ayın ondördünde bakar semaya
Aşka gelir döner bakar sayfaya
Ondörtlük aşkıyla sevinir kalem

Kalem boyasını döker sayfaya

Kalemler hep böyledir
Hiç bitmeyiz sanırlar
Her gün traş oldukça
Çok güzel yaşlanırlar

Her traşın sonunda

Bardak olmuş doluyor,doluyor,doluyorum,
Son damlalar yaklaştı bir tuhaf oluyorum,
İman dolu bir nesli,imansız yapacaklar
Her yere bir put dikip onlara tapacaklar.

Çok sataşma canını seviyorsan ne olur,

İki sure okuyanı alim sanırlar
Rükû'yu,secdeyi talim sanırlar
Oruç tut diyeni zalim sanırlar
Cehilde C harfi bile kalmamış

C'siz ehiller mezarda şimdi

Kediler vah kediler sana nankör dediler
Dışkını örtmek için az toprak vermediler
Naparsın ne edersin neden bize küsersin
Sadece beni değil sen alemi üzersin

Köpekler vah köpekler sana köpek dediler

Zili çaldı açıldı kapı
Elinde kaldı kapının sapı
Girdi içeri karşıda peri
Bekliyorum dedi
Ezelden beri.
Hoş geldin canım

Kar yağarken
Yağdırandan haber var
Duyan var duymayan var.
Hisseden hissetmeyen.

Kar yağarken

Bana hizmet etmeyen sendika benim değil
Bana hitap etmeyen gazete benim değil
Türk işçisi deyince dini birdir dili bir
Buna niçin riayet edilmez Ziya hepbir.

Bir yevmiye aidat az değildir kasaya

Biliyorum tepelerde kayaydın
İçmeseydin ne olurdu ayaydın
İnsanlığa biraz olsun uyaydın
Eteklere yuvarlandı kayalar

Sürünürken uzaylarda gezerdin