Feyzi Kanra Şiirleri - Şair Feyzi Kanra

Olmaz üstadım olmaz
Bir öğretmen lazımdır.
Bunu inkar edenler
Kaz/ım oğlu kaz/ımdır.

Züht fakirlik demek değildir,
Kalbin mala meyletmemesi.
Müşkil olan,
Meyletmek değil,
Bu meylin düzeltilmesi.

Müslüman müslümana bunu yapar mı?

Haberin başlığı böyle detaylarını açınca

(Nüfusunun yüzde 90’a yakını Müslüman olan Bangledeş, Türkiye’den giden yardım ekiplerini engelliyor.)
özeti ile karşılaştım.

Senin emrin benliğim,
Adaletin şenliğim,
Sensin Ekber sensin Hak.

Yarap bu aciz kulun,
Şefkatinle vurduğun,

Doğduğum gün mü benden,
Ben mi ondan kaçarım.?
Çözemedim bir türlü,
Çözmekten de naçarım.

Benim adım kanaat öğretirim zenaat
Okurda anlar isen batmaz asla bir diken
İster oku dinleme dinlemezsen terlersin
İster isen dinlersin sıcakta serinlersin

Dinlemeyen uçuyor işte bak yükseliyor

Ömür boyu vaadlere inandım,

Dost görünen yalanlara hep kandım.

Ne bileyim böyle olacağını

Dinle beni Mübeccell
Bekliyorum ben hâlâ
Yetmiş yıl oldu inan
Gelsin artık canımı
İmanla alsın ecel
İmansız ölmek inan

Mışıl mışıl dizinde uyuyan kedi,
Sahibi uyurken o fare yedi.
Ne olur rüyada olsun göreydi/n/,
Acınacak hallere düşmezdi/n/ hayvan.

Kapılar kapandı kaldı dışarda,

Her yerde kurulmuş
sessiz bir pazar
yeri gibi gelir
bana mezarlar.

Ne alırlar