büyükannemin iki gözlü bir evi
penceresinde fesleğenleri vardı
ninem fesleğenleri okşardı
bir de saçlarımı
bu yüzden saçlarım
her zaman fesleğen kokardı
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




fesleğen bir çoğumuzun çocukluğunu süsleyen bir çiçektir...bu çiçeği özelleştiren şiiriniz gerçekten okunmaya değerdi...
insanın evi bedenidir
gözler, penceresi
ve ben gözlerinde
talihsiz bir fesleğen
okşanmayı bekleyen
ne güzel bir tanım...sevgiye olan özlemi bir çiçekle anlatabilmek...başka ne denir ki...başarınız daim olsun...
tebrikler degisikbir esere imza atmisiniz
gerçekten zevkle okudum
:)
insanın evi bedenidir
gözler, penceresi
ve ben gözlerinde
talihsiz bir fesleğen
okşanmayı bekleyen
Her şeyin gönlünüzce olması dileğiyle esenlikler dilerim
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta