Yağmur çiseliyordu yeni ektiğim fesleğenlerin üzerine
Veranda da oturmuş, solgun yüzüme düşen damlaları tutmaya çalışıyordum, çöle dönmüş ruhum için.
Damlalarda üzerimden sekip, topraklara kavuşuyor ve can oluyordu.
Fesleğenler yağmurla ıslandıkça, daha bir güzel, daha bir keskin kokup, ciğerime doluyordu.
Kirpiklerimden dökülenlerle, bulutlardan yağanlar, kıyasıya yarışıyordu sanki.
Bu sessizlik, huzur ile karışık bu hüzün, teslim mi olmalıyım, çığlık mı atmalıyım arasında mekik dokutuyordu bana.
Çocuk sesleri de yok artık.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta