9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Gurbet ufuklarından, kopuyorum adımlarına,
Gün doğunca, yorgunluk usulca gelip, yerleşiyor ruhuma,
Tükenmişlik beni, özleminin harabesinde hapsettiğinde,
Çıkışı, hatırana sığınmakta buluyorum.
Bakışlarım, ıssızlaşan bir hasret yurduna,
Öksüz kalmış, hayallerini yoklasa da,
Sana çıkan patikalarda,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta