Kimsecikler yok ortalıkta.
Onlarda yok...
Damların şaklabanı kuşlar.
Bir ben kalmışım sanki şu alemin ortasında,
Bir de yüzümü sertçe okşayan rüzgar.
Ben yine çaresiz...
Ben yine ağlıyorken her geçen baharın ardı sıra.
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta