Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
kendi sonunu kendi hazırlıyor insanoğlu ama öyle bir son ki ...
tebrikler...
Yitirilen doğa,yitirilen değerler ve yitirilen insan.Evet en çokta insan.İnsanlığını kaybeden insan,varlık neden ve niçinini hiçe sayar.kendi eliyle kendisini ateşe atar.Bu güzel şiiri ve şairini tebrik ediyorum.
malesef her yeri betonladilar yaktilar yiktilar benden de hepsine yaziklar olsun.duyarli harika dizelerinizi kutlarim esel bey.sevgiler
Tahta iskelesinden ekmek attığım,
Binbir çeşit balıklarım.
üzgünüm...
insan vahşi!
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta