Gecenin koynunda yankılandım bir ses gibi,
Taş duvarlara çarpıp, geri dönen bir feryat.
Latiflikten dilberler öldürürken beni,
Gerçeğimin aynasıydı; mum, dibine ışık verdi.
Hüzünler sokağında feryadına düşerken,
Yaklaştıkça sana doğru; yandım, yandım, yandım.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bir yanımız hep eksiktir zaten
Tam olunca "hayat biter!"
Tebrikler Mehmet Bey...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta