Duymazdı yalnızlığımın feryadını, ne artos nede erek
Yokluğun sesinde, kimsesizliğin sessizliğiyle aramak varya kendini...
Işığın renginde görmek istemiyordum yüzünü rüya gözlüm
tertemiz sevdalara yazılmış bir kaç söz dü bu, yalnızlık çıkmazında.
Ve bir ara sipanda buluveriyordum kendimi.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Kutluyorum sevgili kardeşim. 'Sen benim yalnızlığımla yaşıyor ve çoğalıyordun günden güne. ' Herşey gönlünüzce olsun diyorum, sevgilerimle..
Feryadlari cogu zaman duymaz insanlar.
Onlar sadece insanin yüregine akar orayi acitirlar.
Cok güzel bir Siir ilk tam Puan benden gelsin...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta