Duymazdı yalnızlığımın feryadını, ne artos nede erek
Yokluğun sesinde, kimsesizliğin sessizliğiyle aramak varya kendini...
Işığın renginde görmek istemiyordum yüzünü rüya gözlüm
tertemiz sevdalara yazılmış bir kaç söz dü bu, yalnızlık çıkmazında.
Ve bir ara sipanda buluveriyordum kendimi.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Kutluyorum sevgili kardeşim. 'Sen benim yalnızlığımla yaşıyor ve çoğalıyordun günden güne. ' Herşey gönlünüzce olsun diyorum, sevgilerimle..
Feryadlari cogu zaman duymaz insanlar.
Onlar sadece insanin yüregine akar orayi acitirlar.
Cok güzel bir Siir ilk tam Puan benden gelsin...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta