Ferman Düştü Parşömene Şiiri - Kasım Kob ...

Divit hokkaya dalıyor,
Siyah sular çoğalıyor,
Fikir baştan boşalıyor,
Cümle, aklı oyalıyor,
Ferman düştü parşömene.
*
Sırrı, dillerden gizleriz,
Hakkı, kelamda izleriz,
Doğru heceyi özleriz,
Koca destanı bekleriz,
Yazgı damlar satırlara.
*
Usta ozan, izi sürer,
Karanlığı, içip dürer,
Kozadan, ipekler örer,
Çiçeklerden, şerbet derer.
*
Cümleleri, baştan yazan,
Sessizliği, hepten bozan,
Zulme karşı, durup kızan,
Sırrın deresinden sızan,
Derin düşünce deryası.
*
Canın fırtınası biter,
Keder, bedenden tez gider,
Hüzün, ocağında tüter,
Keskin hasret, cana yeter,
Yaprağa işlenir kelâm.
*
Söz pınarı, daim ak pak,
Cahil kişi, kalır ırak,
Alimi, ustana bırak,
Bilgisizdir, ham toy çırak.
*
Hak uğrunda, dökülen ter,
Uzaklara, saçılır zer.
*
Cenk meydanına, gir yavaş,
Kötülükle, eyle savaş,
Kâmil insana, dost sırdaş,
Sinede büyüsün, telaş.
*
Gerçekleri, anlatsın söz,
Ocakta parlasın, kor köz,
İnsanın, içindedir öz,
Hakikati, arayıp çöz.
*
Dilde başlar, latif seçim,
Uyar uyağa, her biçim,
İrfanla aydınlar içim,
Zorlukla sağlanır geçim.
*
Gafletin, örtüsünü at,
Doğruluğa, hemen el kat,
Zulmün pazarını, tez sat,
Hak izinde, nurlara bat,
Sırça köşkte, erir sanat.
*
Kırlarda, dolaşır böcek,
Kovana, bal sunar petek,
Saygıyı, hak eder emek,
Güzelliği, hep sezerek.
*
Beyitleri, süsler filiz,
Ormanlarda, saklıdır giz,
Kaynaklardan, sızar temiz,
Karşımızda, ulu deniz.
*
Semalarda parlıyor ay,
Yıldızları zihninde say,
Koşar adım, yorulmaz tay,
Gerilir menziline, yay.