Ben ağzından şelale dökülen bir padişahtım
Kendi elimle fermanını yazdığım bestekarın
Mihriban nağmeleriyle yaşardım
Duran ve kımıldanan her şeye soluğum yeterken
Ne oldu da içimdeki geceye hükmedemedim
Sisli bir kement gözüne efendim dedim
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Farklı siir
güzel düşmüş güne.
Bir annenin kucağında bebeği
Bir halkın yüreğinde padişahı daha bebek
Kocaman adam sarılır sarmalanır
Kocaman adamlar oyuncağı olur sancağı
Sanatçılarla geçinebilen padişahlar
İnsanlık öğrenir ve insanlık yükselirler.
Kement, kement gözü, at yakala bir adamın,
idamını ele geçir ve efendim de
İdam hükmünü verebilen padişahın tahtı,
boynunda kementtir.
Hükmüyle korkan padişahlar ve ecelini Azrail'e
eser sunan sanatçılar.
Bir halkın bebeği padişahlar, annesi sanatçılar..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta