Feridun Eren Şiirleri - Şair Feridun Eren

YEDİ DÜVEL

Bizler hep tüyden daha hafif adamlardık
Onlar kara demirden daha ağır idi
Bizler gece karanlığında uçan ak Güvercinler
Onlar kuzgunlardı

YEŞİL TOP

Kim bilir hangi küçük elden kaçtın
Savurdu rüzgâr seni
Yol yol uzadın uzaya bildiğin kadar
Seni koruyamadı kaldırımlar

YETER

Kalıbının adamı değilmiş bu bildiğimiz kış
Baharı da alıp götürdü yurdumdan
Daha güllerim dallarında açmamışken
Denizlerim kızıla boyanmamışken uykusunda

YİĞİT


Şimdi nagehanlarımı pişiriyorum
Kendimle birlikte
Çok hafif bir ateşte

YOKSUN


Ötelerden haber yok
Sadece komşunun kedisi beni sormuş
Büyük ilerleme görüyorum hayatımda

YOLLAR

Kafa dinlenme saatlerimdeyim
Dünyayı kurdum, masamın üzerine bıraktım
Kendimi de yanına
Gece saat altıda uyanır kalbi ruhumla birlikte

YUCIN
Bir heyecanı kalmadı hayatımın
Bu yaşta, bu zamanda yucın
Yucın hayattan korkuyorum
Tarihe bir imza at benim yerime

YUDUM

Gecemin bu kimsesizlik kör saatlerinde
Her şey sus pus olmuşken
Sadece şarkılar yürüsün kulaklarımıza

YUMRUK


Bir hışımla kopma oldu telli çalgılarda
Neden ki tüm ritimleri bozuldu yeryüzünün
İsyanı çıkaran kara elde kimdi

YÜZSÜZ

Yanıma gel
Alımlı alımlı hafif
Yüreğimden kopardıklarınla yürü
Endamının elinden sıkı tut