Feride Pınar - II Şiiri - Deniz Göksel

Feride Pınar yine gözlerde yastır, gamdır
Bir zaman haykırmıştım senin ruh demliğine
Ormanlara çaydanlık olup da dökülmüştüm
Feride Pınar aydın dilekler tılsımıdır
Sihir gülüşler çizip yüzüne bükülmüştüm

Uğur böceklerinden çileğe dönüşmüştün
Seni alıp götürüp yıldızlara ekmiştim
Bana bakıp her gece sevgiler parlamıştın
Feride Pınar her gün ardından ağlamıştım
Zihnimde bir karanlık an vardı, zehir oldu.
Feride Pınar gittin, aydınlık zifir oldu.

Bir seyir tutkusudur gözlerin yağmur üstü
Seninle zaman büker bu kutlu gögün altı
Benim çehremde engin senden artık ne kaldı
Feride Pınar yollar dönülse sana döner
Bütün bu zaman mekan ayak altına iner.
Gel çiğne ezileyim parmak aralarında
Kırılıp döküleyim ellerin dehlizinde

Küçücük çocukların duası olsam, doğsam
Minicik çiçeklerden sana dünyalar kursam
Feride Pınar aysam göz ağacında güneş
Uydu olsam dünyana dönsem yedi iklimde
Varsa sen var fikrimde varsa sen var aklımda
Feride Pınar ağsam şükründe ve zikrinde

Bir defa görsem seni bir rüzgarın sesinde
Bir yagmur tanesinin sızlayan ensesinde
Bir defa gülsen bana en uzak kalelerden
Bir çiçeğin çiğinden damlasan efkarıma
Feride Pınar sensiz yıkılır dağlar bana
Feride Pinar sensiz, gözlerim dur ağlama...