Ferhangi Şiir Şiirleri - Şair Ferhangi Şiir

Ben hayatımın en amansız demindeyim
Zaman mı kötü ben mi iyiyim
İnsanlar mı kötü anlayamadım
Hep hata bende mi, yanlış bende mi?

Acaba hayata yanlış yerden mi başladım

Ben sessiz kendi halinde boynu bükük yürüyen,
Sevdasını kalbinde taşıyan bir adamım.
Çok sevmiş, sevdiği için şiirler yazmış.
Sevgisini kalbine sığdıramamış ,
Sevmiş ama sevilmemiş.
Sevmiş terk edilmiş ,

Ey güzel yüzlüm
Ey canımın yongası
Hayatımın anlamı, kalbimin atışı
Seninle bir kır bahçesinde otursak
Elimde kalemim, defterim birde kahve olsa
Göz göze baksak, deryalara dalar gibi...

Duygusuz gönüllerde aşk aradım yıllarca .
Uykusuz gecelerde haykırdım hep sana .
Duymadın feryadımı,
Bilmiyorum nedir benim suçum ?
Seni sensiz yaşadım, acı dolu dünyamda .
Hep yıllarca, vicdansız, duygusuz gönüllerde aşk aradım.

Bir gün çay içelim seninle
Ama çay kaçak olsun
Sen benim yasak aşkımsın
Çaylar kaçak aşkımız kaçak
Ama gönlümüz bir olsun

Bir gün daha geçti hayatımızdan
Bir gün daha geçti ömrümüzden
Ağustos bitti Eylül geldi
Ben yine sensizim
Yerim sensiz koltuk sensiz sofram sensiz
Duvarlar aynalar kapılar sensiz

Birisi var,
Bir Eylül gibi, içimde hüzün.
Bir Nisan gibi, yağmurlarında ıslandığım.
Birisi var,
Yalnızlığım, yokluğunda hasretiyle yandığım.
Gözümü yumduğumda karşımda gördüğüm.

Biri var,
Her an aklımda,
Badem gibi gözleri,
Çok şirin sözleri var.

Biri var hayali ile yaşadığım,

Biri var,
Her an aklımda,
Badem gibi gözleri,
Çok şirin sözleri var.

Biri var hayali ile yaşadığım,

Ey benim hayatımın can yongası,
Hayallerimin ötesi,
Dillendirenedigim hüznüm,
Gülen yüzüm,
Aldığım nefesim,