Mazâ mâ mazâ, bitti o sızı,
Mazi bir gölgeymiş, sildik her izi.
Terk ettik dünyayı, sonra kendimizi,
Geçmişin yükünü "Hiç"e gömdük biz.
Geçmiş bir kuyuymuş, ipini kestim,
Ben kendi sesimde, sessizce estim.
Ne dosta darıldım, ne kula küstüm,
Mazi mazi oldu, "An"a büründüm.
Bıraktım mülkü, dertten arındım,
Fena ender fena ile yokta barındım.
Senden de vazgeçtim, benden de geçtim,
Oysaki ezelden ebede bir kuru nefestim
Kayıt Tarihi : 16.04.2026 17:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
mazi mazi oldu, mülk (benim dediğim her şey) bitti, dert arındı. Geriye sadece o "kuru nefes"in huzuru kaldı...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!