Esme rüzgâr esme hazan ilinden,
Ne fırtınalar gördük ne kışlar, neden;
Binlerce çürümüş ağaçlardaki beden,
Dertten derde düştük bilmedik felek.
Baharım açtı sonbaharım çöktü,
Gece gündüz baykuşlar ötüştü,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta