Felçli Duygular Şiiri - Doğuş Kılınç 2

Öyle bir kördüğümle bağladın ki elimi,
Öyle bir yangının ortasında bıraktın ki beni;
Artık ne seni sevebilecek dermanım var,
Ne de senden başka birini görecek gözüm...
Sen benim sadece yarınlarımı değil,
Nefes alma ihtimalimi de öldürdün.

​Düşüncelerim sakat artık, nereye gitsem uçurum,
Duygularım felçli, kime dokunsam kanıyorum.
Elim kolum zincirli, ayağım prangalı,
Sensizliğin o kapkara fercindeyim;
Güneşin doğmadığı, umudun uğramadığı,
Azrail’in bile unuttuğu bir zindandayım.

​Şimdi hangi tabip diker bu paramparça ruhu?
Hangi musalla paklar bu diri cenazeyi?
Ben seni sevmedim, ben seninle mahvolmayı seçtim.
Gidişin bir veda değil, bir infaz hükmüdür;
Ve ben her gece, senin bıraktığın o boşlukta,
Kendi ruhumun ipini ellerimle çekiyorum...

​Doğuş Kılınç Neşter Ameliyat Masası