Fehmi Tazegül Şiirleri - Şair Fehmi Tazegül

Fehmi Tazegül


Günahsız yetimlerin ahını alır.
İnsan olanlar can biraz utanır.
Kendi kendini adamdan sayır.
Bunlar olmuşlar fitneyle fesat.

Devamını Oku
Fehmi Tazegül


Sakallılar gider bilinmez cennete.
Bulamazlar çare delilere cinnete.
Kötü insanlara değermi minnete.
Yazsam ne olur yazmazsam neye.

Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Ömründe yemedi meyve ne et.
Aç oruç tutmaya etmiştir niyet.
Oldu arkadaşı sırtındaki sepet.
Yıllarca hayaller kurdu fukara.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Hırsızsın bilirler günün birinde.
Dolaşır şeytanlar şimdi seninle.
Söylersin yalanı keyfin yerinde.
Ey gafil bunca çırpınışın nedir.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Yerinde duramıyor dertli gönlüm.
Ben yalanları dolanı hiç sevmem.
Günlerim sensiz geçmiyor gülüm.
Kalbinde sevgi varsa gam yemem.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül


İnsanlar kötülere yardım etmez.
Bülbülleri kızdıran bir kırmızı gül.
Kimse dünyaya boşuna gelmez.
Ağlayıp gam çekme deli gönül.

Devamını Oku
Fehmi Tazegül


Hayatımız şimdi olmuştur rüya.
İnsanı anlamayan hayvanlar çok.
Bu nasıl bir ülke bu nasıl dünya.
Nerde yoksullar garibanlar yok.

Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Avcıdan kaçan ceylana benzer.
Onun sesini gönlümde duyarım.
Yitirmiştir aklını Mecnunla gezer.
Aç susuz şimdi emekçi garibim.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Bizim emeğimizle ediyorlar kar.
Ömrümüz bitiyor hep azar azar.
Dinle imanla aldatıyor sahtekar.
Anlamam bende bir gariplik var.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Başkent cehennem yerine döndü.
Nice canlarımızın ocakları söndü.
Can pazarı ölüm vahşet bir gündü.
Masum bunca canımıza kıydılar.


Devamını Oku