Ülkede haksızlıklar şimdi arşa ulaştı.
Halkımın milletimin kini sel olup taştı.
Hukuksuzluk adaletsizlik binleri aştı.
Benim ülke pahalılıkla inliyor bugün.
Umut peşinde koşar giderim.
Can yüreğe koymuşum seni.
Beni sevdiğini çoktan bilirim.
Çöllerde ben bulmuşum seni.
Kimse kulak asmaz vatandaşın sesine.
Neyine güvenelim ki bu düzenin nesine.
Haydutlar çökmüş halkımızın tepesine.
Şimdi herkes köle olmuş kanlı düzene.
Şimdi önümüzde bir bahar var.
Geçti günlerim kapandı kapılar.
Bitti gitti ömrümüz aynı şarkılar.
Ötmez oldu güle uçan turnalar.
Çare bulamaz yıllar bunca zaman.
Bulutlu gök yüzünü kaplamış duman.
Kimse kimselere olmuyor derman.
Yaşamak için biz deniyoruz her yolu.
Açılır kapanır ondaki saklı anılar.
Evin içinde emniyetli uyur insanlar.
Kırıp dökersen gönülleri neye yarar.
Üzerimize bazen kapanır kapılar.
Şimdi kulağımda Atatürk marşı.
Beyaz ortalık oldu bir gelin gibi.
Kar yağdı aniden sabaha karşı.
Olmuş çoktan toprağının sahibi.
Gönlüme dolmuş içimde ahu zar.
Düşman olmuş bana esen rüzgâr.
Başlıyor acım çoğaldıkça umutlar.
Üzerimde dolaşıyor kara bulutlar.
Zor ısınmak sobada yanan meşede.
Üşürler çocuklar yatarlar bir köşede.
Donuyor sularımız sürahide şişede.
Soğuğuyla insafsızdır zalim kara kış.
Rüşvetin adını koydular hediye.
Ümitler kalmamış yarına düne.
Bülbüller güllere ötmüyor niye.
Aldattılar bizi hep gitti bu sene.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!