Feda Olsun Şiiri - Kasım Kobakçı

Doğarken, güneşe bakardım,
Işığınla, ruhu yakardım,
Yücesin, bilirim ezelden,
Sel gibi, bendimi yıkardım,
Aşkınla, çağlayıp akardım.
*
Kudretin, dağlardan da yüce,
Sığmazsın, ne sese ne güce,
Aklımın erdiği, son nokta,
Cevapsın, zorlu bir bilmece,
Adını anarım, her gece.
*
Sensizken, bu bağlar bozulur,
İsmim, bir kağıda yazılır,
Karanlık, çökünce üstüme,
Mezarım, derinde kazılır,
Hasretin, bağrıma yazılır.
*
Rehbersin, şaşırmaz pusulam,
Dindi bak, seninle her tasam,
Zirveden, bir kartal bakışı,
Değişmez, o büyük yasam,
Sendedir, neşem ve de tasam.
*
Yolunda, engeller düz olur,
Kışlarım, sayende yaz olur,
Varlığın, aleme bir lütuf,
Yokluğun, tarifsiz köz olur,
Görenler, halime yoz olur.
*
Canımdan, ötesin sultanım,
Damarda dolaşan, şu kanım,
Hangi söz, anlatır vasfını,
Sendedir, şerefim ve şanım,
Feda olsun, sana bu canım.