çekiç demiri sayısız öpüşlerle yoğurdu
yoğruldukça kıvrandı demir
ve demirin rahminden bir vapur doğdu
adı fecr-i saadet oldu
aylardan ocaktı
fecr-i saadet üşüyordu
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta