Güneş her gün doğmasa da
Bulutlar hep yağmur yağdırsada
Karanlıklar hep karanlık olsada
İllede yaşayacaksın.
Yollar hep çıkmaza çıksada
sen benim yaşanmamış yıllarımın
son hayali
alemdeki halimin bulunmaz hint kumaşı
kendini ne de çok yükseklerde gördün...
mala ve makama aşık olan bir tarafın
ikisini de elde edemeyince
o kadar uzaklardasın ki şimdi
kıvırcık saçlarında yeni bir mevsim
telefonuna gelen marketlerin indirim mesajları
yalnızlıkla yapılan bilmem kaçıncı kahvaltı
çekmecede bittikçe yazdırdığın
depresyon ilaçları
anladım insanların yaptıklarını
bekledim beklemeyene değmeyenleri
o kadar uçsuz oluyordu ki saçları
onu her gördüğümde kalbim...
ne zaman seninle olsam
o zamanlar senin bahçenden geçiyordum
çay içerken ıhlamur ağacını seyrediyordum
sanki kavuştu kavuşacaktı kalbim
seni sen olmadan her gün yaşıyordum.
saçların siyahtı o zamanlar
eridi karlarım zamanın hiçliğinde
şeytanların kap kacak yaptığı bir zamandan geliyorum
ne dersen de hükmünü gösteren aşkın kölesisin
yıllar sonra dönen güneşin özlemi nasılsa
seversen bırakmazsın.
bir cuma günü
ağır adımlarla yürüyor
saçları ıslaktı
bir ara durdu
arkasına baktı
kimsenin olmadığından
hiçlik makamında paramparçayım
zamanda sabır, ölümde yok oluşlardayım
dünyadaki yerimiz sağlam gibi
ölüm karşımızda durana kadar
peşinden koşacak bir şeyimiz kalmayınca
her şeye sahip olmanın amacı
belki bizden sonraki sessizlikti
olsun dedi üçüncü bir ses
ve sustu bütün kainatın
bende olan tarafı
ve ötelerde kimsesizlik
buluşmaların hayali hep
kendimi hiç bilmediğim
bir zamana götürmüşüm
ve orası öyle bir zamanki
arada bir yok oluyor
arada bir yaşıyorum
zamanın sahibi ben miyim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!