Fatma'nın Dramı Şiiri - Aydın Ahmet

Bak muhtar; haberi çabuk duyarım
Oldukça müşkülmüş Musdu dediler
Çok yakın dostumdur, sever sayarım
Derdini sordurdum; sustu dediler

Dünür yollamışsın, hayırlı işe
Darısı bekârın başına düşe
Musdu’nun kızını senin Memiş’e
Geçen yıl sözünü kesti dediler

Ayyuka yükselmiş bu işin ünü
Tehir eylemişsin biraz düğünü
Yedi haziranda, perşembe günü
Bekçi samanlıkta bastı dediler

Saraya çevirmiş ahıristanı
Çıkarıp kenara atmış fistanı
Umursamamışlar Bekçi Osman’ı
Anadan üryanmış üstü dediler

Yandın mı deyince senin Fatma’ya
Başlamış herkese kafa tutmaya
Öfkeden tutulmuş sanki sıtmaya
Musdu’nun sabırı taştı dediler

Ne olmuşsa işte o zaman olmuş
Her iş bitmiş artık, daha ne kalmış
Bakmışlar ki Fatma göbeği salmış
Kırılmış çanakla testi dediler

Namus işi dedi, Musdu kahretti
Verdi veriştirdi, sonra küfretti
Düzelteyim dedim, beni reddetti
Fatma’yla bağını kesti dediler

Büyüdü hadise aştı boyundan
Kaçtı el âlemden, kendi soyundan
Göçecekmiş diye duyduk köyünden
Musdu'nun kafası esti dediler

Belki de hilaftır, duyda inanma
Artık kim haklıydı, ora muamma
Her lafın peşine düşülmez amma
Kızıyla bu yüzden küstü dediler

On gün önce gece evinden kaçtı
Musdu öldürmeye yeminler içti
Radyoda bugünkü ajansa düştü
Fatma dün kendini astı dediler