Fenerbahçe'de bir akşam üstü
Deniz sakin.
Yayalar mutlu.
Garsona açık çok açık bir çay siparişi veriyor
Yüzünde eskiden kalma bir alışkanlıkla
Kıvrımlarında dans eden gülümseyişine eşlik ediyor
Kapısı penceresi kırılmış
Çatısı uçmuş rüzgarda evimin
Dört duvar arası yalnızlıktayım
Ne zaman kalabalığa karışsam siliniyor izlerin
Kimsenin gönlüne düşemiyorum bir türlü
Yapamıyorum sen gibi sevmeyi
Uzundur gece
Sabahı sadakatsiz bir gözde kaybedenler için
Diğerleri uyurlar en sevdikleri düşleriyle
Yastıkları rahatsız etmez
Çarşafları kayıp durmaz bedenlerinin altından
Gözlerinin önünde
İp atlamaya çalışan afacan çocuklar gibi zıplayıp dururken bıraktım bedenimi
Ruhuma batırıp durduğu iğnelerinin kör ucunda kalbim ah etsin diye
Kin kusarak
Dilinin altına sakladığı " cezan ağır olacak" diye tehditleri
Kayıp
Geçtikleri tüm yollara ekmek kırıntıları bırakan kardeşlerin masalından çıktım bugün
Ormanda kayboldum
Delirdim çaresizlikten
Ayakkabısının tekini merdivende düşüren kızın masalına konuk oldum
Saat on ikiyi vurdu
Son umudumuzu da kaldırdık rafa.
Ayaklar altına serdiğin yeter deyip onurumuza attık tokadı.
Nasıl bir yıkılıştı
Ne devrilmeydi o son kelimenin yokluğunda?
Nasıl bir iç çekişti seninkisi?
Ey namert!
Hayat akıp gider
Yine camından aynı manzaraya bakar
Okuyamadığın plakalarında yoldan geçen arabaların
Yolculularının yolculuklarıyla hayallere dalarsın.
Yine yüreğinin üstünde tamtam dansı yapar karıncalar
Hadi çekilin gidin yuvanıza dersin
Hangi aşka sarılacağını bilmeyen kollarında sabahlar gördüm ben
Akşamlara yürüdüm tereddütsüz.
Saçlarıma benzin kokusu sindi bu intihar girişiminde
Ellerim kapandı kapı kilitlerine
Gürültüsüz.
Çıt çıkarmıyor yüzümdeki utancın sahibi
Diyemem ki aydınlıktır yüzün esenliktir hoştur
Kuşatır kalbimi uçtan uca çayır çimen deniz derya
Beyaz bir güvercin gibi gelip konmuştur ayrılık aramıza
Çıkarıp masanın üstüne koyamam
Kafeslerde tutamam
Zindanlara atamam
Akşam üstü bir kadın bir fincan kahvesini yudumluyor
Bir yudum kahve bir nefes sigara
Tekrarlıyor.
Dışarısı günlük güneşlik
İçerisi kar kıyamet.
Köşede seyyar bir balıkçı bağırıyor




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!